ســــــلام این اپم با اینای قبلی فرق داره.....

آخه امروز ســــالگرد وبلاگمه ازهــــــمه مـــــهم تر تولدمه

تولدتولد تولدم مبارک.............

تولـــــــــد تولــــــــــد.........

تولـــــــــدم مــــــــــبارک    

مــــــــــبارک...

مــــــــــــبارک...

تولــــــــــدم مــــــــــــــبارک

تولــــــــدم مـــــــــــبارک 

***تولـــــــــــــــــــــــــــدم مـــــــــــــــــــــــــــبـــــــــارك****

تك سـتاره قلبم ***حســن جون*** خيلــــي خيلــــــي دوســـتت دارم

  تو به من خندیدی

  و نمی دانستی

  من به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدم

  باغبان از پی من تند دوید

  سیب را دست تو دید

  غضب آلود به من کرد نگاه

  سیب دندان زد و از دست تو افتاد به خاک

  و هنوز سالهاست

  رفتن گام تو آرام آرام می دهد آزارم

  و من اندیشه کنان غرق این پندارم

  که چرا باغچه ی کوچک ما سیب نداشت                 

 

 بیا در کوچه باغ شهر احساس شکست لاله راجدی بگیریم
اگر نیلوفری دیدیم زخمی برای قلب پردردش بمیریم
بیا در کوچه های تنگ غربت برای هرغریبی همسایه باشیم
بیا ما نیز مثل روح باران به روی یک رزتنها بمانیم
بیا در باغ بی روح دلی سرد کمی رویای نیلوفر بکاریم

بیا دریک شب ارام و مهتابی
کمی هم صحبت یک یاس باشیم
اگرصد بار قلبی را شکستیم
بیا یک بار با احساس باشیم
بیا به احترام قصه شهر
به قدر شبنمی مجنون بمانیم
بیا گه گاه از روی محبت
کمی از درد لیلی را بخوانیم

بیا از جنگل سبز صداقت زمانی یک گل لادن بچینیم
کنار پنجره تنها و بیتاب طلوع ارزوهاراببینیم
بیا یک شب به این اندیشه باشیم چرااین ابی زیباکبودست
بیا یک شب برای قلب هامان زنورعاطفه قابی بسازیم
برای اسمان این دل پاک بیایک بارمهتابی بسازیم

بیا تا رنگ اقیانوس ابیست
برای موج ها دیوانه ابشیم
کنارهردلی یک شمع سرخست
بیابه حرمتش پروانه باشیم
بیابا دستی از جنس سپیده
زلال اشک ازچشمی بشوییم
بیاراز غم پر وانه ها را
به موج ابی دریا بگوییم

بیا لای افق های طلایی بدنبال دل ماهی بگردیم
بیا از قلبمان روزی بپرسیم که تاحالادراین دنیاچه کردیم
بیا یک شب به این اندیشه باشیم به فکر درد دل های شکسته
به فکر سیل بی پایان اشکی که روی چشم یک کودک نشسته
به فکر اینکه تا سحرگاه برای پو نه ها یک شب دعا کرد

بیا با یک نگاه اسمانی
ز درد یک ستاره کم نماییم
بیا با برگ های یک گل سرخ
به درد زنبقی مرهم گزاریم
بیا روزی فضای شهر مان را
پر از ارامش شبنم نماییم
اگر دل را طلب کردند از تو
مبادا که بگویی ما نداریم

بیا در خلوت افسانه هامان برای یک کبوتر دانه باشیم
اگرروزی پرستو بی پناه است برای بالهایش لانه باشیم
بیادرلحظه های بی قراری به یاد غصه مجنون بخوانیم
بیادل های عاشق رابگردیم که شاید ردی از قلبش بیابیم
بیادرساحل نمناک بودن برای لحظه ها یکرنگ باشیم
بیاتا مثل شب بوهای عاشق شبی هم با کمک دلتنگ باشیم

کنار دفتر نقاشی دل
گلی از نتظار سرخ رویید
و باران قطره های ابیش را
به روی جسم این احساس پاشید
اگر چه قصه دل ها دراز است بیا به ارزو عادت نماییم
بیا با اسمان پیمان ببیندیم که تا او هست ماهم با وفاییم
 بیا در لحظه سرخ نیایش چو روح اشک پاک و ساده باشیم
بیا هر وقت باران باز بارید
برای گل شدن اماده باشیم

کنار آشـنـــایی تو آشـیانـه مـیـکـنـم

فضای آشیانه را پر از ترانه میکنم

     کسی سوال می کندبه خاطر چه زنده ای؟

و من برای زندگی تو را بهانه میکنم

دلم نمياد که بگم به خاطر دلم بمون

 اما بدون با رفتنت از تن خستم ميره جون

                بمون براي کوچه‌اي که بي تو لبريزه غمه                 

ابري تر از آسمونش ابراي چشماي منه

 حسن جونم خيلي دوستت دارم دلم برات يك ذره شده

  امروز نه آغاز و نه انجام جهان است

 ای بس که غم و شادی پس پرده نهان است

دردا و دریغا که در این بازی خونین

بازیچه ی ایام دل آدمیان است

                    هیچ کس!                   .  

کاش می دانستی قلبم یک آرزو دارد و تنها آرزویش تویی

کاش می دانستی قلب فرهادم یک معشوق دارد و تنها شیرین آن تویی

و می دانستی قلبم تنها یک احساس دارد وآن احساس پاک تنها برای توست

 کاش می دانستی که قلب عاشقم تنها یکی را دوست می داردوآن تویی

      کاش می دانستی...

   زندگی با همه وسعت خویش محفل ساکت غم خوردن نیست

   حاصلش تن به قضا دادن و پژمردن نیست

   زندگی خوردن و خوابیدن نیست

   زندگی جنبش و جاری شدن توست

ا گه آغاز حیات تا بجائیکه خدا می داند

 مرگ هم حادثه است...مثل افتادن برگ که بدانیم پس از خواب زمستانی

 خاک... نفس سبزبهاری جاریست

میخوام سر بزارم به دامنت گریه کنم باز

میخوام از بد این حادثه ها شکوه کنم باز

ببین حدیث غربت عزیزم چه پرپرم کرد

شکسته قامت و افسرده و بی یاورم کرد

میخوام اشک بریزم عغده هام و خالی کنم

توی این غربت سرا به یاد تو

زنده باد اون خاطراتم عمریه که چشم به راتم

مگه من سنگ صبورم ای عزیز راه دورم

تو پناه آخرینی واسه من عزیزترینی

تو فرشته ی زمینی

ای همه بود و نبودم

لحظه ای بی تو نبودم

با تمامی وجودم

طی میشه فصل جدایی

میدونم یه روز میایی

سر رو شونه هات بزارم اشک دلتنگی ببارم

میخوام ...